‘ความตั้งใจที่จะนำความรู้กลับมาสร้างประโยชน์ให้ประเทศ’ คือแรงขับเคลื่อนสำคัญบนเส้นทางการทำงานของ คุณโอ๋ – ดร.ปรีชาพร สุวัฒโนดม ผู้อำนวยการศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศ กรมทางหลวง ผู้ได้รับทุนรัฐบาล (ก.พ.) ตามความต้องการของกรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม ไปศึกษาต่อระดับปริญญาโทและปริญญาเอกที่ UCLA สหรัฐอเมริกา ก่อนกลับมาทำหน้าที่ดูแลและพัฒนางานด้านเทคโนโลยีสารสนเทศของกรมทางหลวง ทั้งระบบดิจิทัล แพลตฟอร์ม ซอฟต์แวร์ การจัดการข้อมูล ปัญญาประดิษฐ์ และความปลอดภัยทางไซเบอร์ เพื่อให้เทคโนโลยีเหล่านี้เกิดประโยชน์ต่อองค์กรและประชาชนอย่างเป็นรูปธรรม ควบคู่ไปกับการดูแลธุรกิจของครอบครัวในช่วงวันหยุด สำหรับคุณโอ๋ การทำงานจึงไม่ใช่เพียงหน้าที่ แต่เป็น ‘พลังของชีวิต’ และเป็นความภูมิใจที่ได้ใช้ความรู้ความสามารถกลับมาทำประโยชน์ให้กับส่วนรวม ขณะเดียวกัน วันนี้เขายังหันมาให้ความสำคัญกับการดูแลสุขภาพมากขึ้น เพื่อให้สามารถใช้ชีวิตที่เหลือได้อย่างมีความสุขและคุ้มค่า
พลังของรอยยิ้มในทุกวัน
“ทุกวันนี้สิ่งที่ทำให้ผมยิ้มได้มากที่สุดคือลูกสาวครับ เวลาเห็นเขามีความสุข เห็นเขายิ้ม ไปโรงเรียน ขึ้นประกวดร้องเพลง หรือแข่งขันเปียโน มันเป็นความสุขที่เกิดขึ้นทั้งข้างในและแสดงออกมาเป็นรอยยิ้มโดยธรรมชาติ ผมคิดว่าความรักของคนเป็นพ่อที่มีให้กับลูกสาวคนเดียว เป็นความรักที่บริสุทธิ์และขาวสะอาดมาก เพียงแค่นึกถึงก็ทำให้ผมยิ้มได้เสมอครับ”
รอยยิ้มในวันที่ไม่ง่าย
“เวลาที่เจอความทุกข์หรือเรื่องหนักๆ ผมจะบอกตัวเองเสมอว่า ‘พระอาทิตย์ขึ้นใหม่ทุกวัน’ ครับ พรุ่งนี้เราสามารถเริ่มต้นใหม่ได้ ไม่มีใครล้มแล้วจะลุกขึ้นมาอีกไม่ได้ และไม่มีใครผิดพลาดครั้งเดียวแล้วจะไม่มีโอกาสครั้งที่สอง สิ่งสำคัญคือเรียนรู้จากสิ่งที่เกิดขึ้นและอย่าทำผิดซ้ำ โดยไม่เอาความผิดพลาดนั้นมาผูกไว้กับตัวเองจนเสียพลังชีวิต ทุกวันนี้ผมยังเลือกอยู่กับคนที่สร้างพลังบวก และเรียนรู้ที่จะปล่อยวางมากขึ้น เพราะเราไม่สามารถควบคุมทุกอย่างหรือควบคุมความคิดของคนอื่นได้ เมื่ออะไรเกิดขึ้นแล้วก็ยอมรับ เรียนรู้ และเดินหน้าต่อ พอปล่อยวางได้ ชีวิตก็เบาลงและไม่ต้องแบกสิ่งที่ไม่จำเป็นครับ”
กำลังใจที่อยากส่งต่อ
“ถ้าวันนี้ให้ผมส่งกำลังใจถึงใครสักคน ผมอยากส่งไปถึงพี่น้องทหารไทยที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่ตามแนวชายแดนครับ เพราะเขาเสียสละชีวิตของตัวเอง ทั้งที่มีพ่อแม่ มีลูก มีภรรยา และคนที่รักรออยู่ที่บ้าน แต่เพื่อปกป้องแผ่นดินและทำให้พวกเรายังคงใช้ชีวิตประจำวันได้อย่างปกติ ไปทำงาน ไปโรงเรียน และใช้ชีวิตอย่างปลอดภัย ผมจึงอยากส่งรอยยิ้มและกำลังใจไปถึงพี่ๆ น้องๆ ทหารทุกคนที่เสียสละเพื่อปกป้องบ้านเมืองครับ”
รอยยิ้มที่อยู่ในความทรงจำ
“รอยยิ้มที่อยู่ในความทรงจำของผมคือรอยยิ้มของลูกสาวครับ ตั้งแต่ตอนที่เขายังเป็นเด็กเล็กๆ จนวันนี้อายุ 9 ขวบ ผมยังจำรอยยิ้มและเสียงหัวเราะในแต่ละช่วงวัยของเขาได้เสมอ เมื่อเขาเติบโตขึ้น รอยยิ้มก็เปลี่ยนไปตามวัยและประสบการณ์ ไม่ว่าจะเป็นรอยยิ้มเวลาเจอเพื่อน ได้ของเล่น หรือได้ไปสวนสนุก แต่ไม่ว่าจะเป็นรอยยิ้มในช่วงไหน สำหรับผม รอยยิ้มของลูกสาวก็ยังเป็นความทรงจำที่ดีและอยู่ในใจเสมอครับ”
Author By : Arunlak Tanomsin
